ล่วงเลยมาปีกว่า เกือบๆ 2 ปี
การเปลี่ยนแปลงมากมายเกิดขึ้น
พร้อมๆ กับเวลาที่ผ่านไปไม่นาน
แต่เหมือนจะมากมายสำหรับคนอย่างฉัน
   เวลาแค่สั้นๆ แต่เกิดอะไรขึ้นหลายสิ่งอย่าง
พร้อมๆ กับการเรียนรู้และเติบโตของฉัน
แต่มันก็ทำให้มีเรื่องราว...
และความทรงจำเศร้าๆในใจฉันมากมายหลายเรื่อง
   ความทรงจำดีๆก็มีนะ มีมากมายเช่นเดียวกัน
ฉัน...ไม่เคยกลัวไม่เคยขยาดกับการเปลี่ยนแปลง
แต่ฉันก็ใช่ว่าจะชอบ ซะเมื่อไหร่ ^^"
เพราะการเปลี่ยนแปลงบ่อยๆใช่ว่าจะดี ?
การเปลี่ยนแปลงบ่อยๆบางทีก็เหมือนการเริ่มต้นใหม่บ่อยๆ
มันก็ทำให้เหนื่อย ท้อ ได้เหมือนกัน
เพราะถ้าเรามัวแต่นับศูนย์ นับหนึ่ง นับสอง...
แล้วต้องกลับไปนับศูนย์ใหม่ หลายๆครั้ง
จนดูเหมือน ไม่เคยจะถึงสิบ ถึงร้อยสักที !!
... การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นมากมาย 
มันทำให้ฉันสังเกตอะไรได้อย่างชัดเจน อย่างหนึ่ง
นั่นคือ ฉันเติบโตขึ้น 
ไม่ใช่เพียงแค่ อายุ
แต่รวมไปถึง ความคิด ความอ่าน มุมมอง คำพูด ทัศนคติ และอีกหลายๆอย่าง
ถึงแม้จะเป็น อย่างละนิดอย่างละหน่อย
แต่โดยรวมก็เป็นไปในทางที่ดีขึ้น
ทุกอย่างย่อมต้องใช้เวลา ต้องให้เวลากับมัน ใช่มั๊ย?
... แต่อย่างหนึ่ง ที่ไม่เคยเปลี่ยน
ไม่ว่าเวลาจะผ่านมานานกว่าปีนึ่ง หรือสองปี
นั่นคือ "ความคิดถึง" ใครคนหนึ่ง
คนสำคัญสำหรับฉัน - คนสำคัญ ที่ไม่อาจจะล่วงรู้ได้เลยว่า...
ณ ตอนนี้ ฉันยังสำคัญกับเขา อยู่บ้างหรือไม่
 
แต่ช่างเถิด ... ไม่เป็นไร
นั่นเป็นเพียง "ความคิด" ของฉัน
เพียงความ "คิดถึง" ของฉัน
แค่ฉันรู้ว่า ฉันเป็นอย่างไร ใจฉันเป็นอย่างไร 
ฉันทำอะไรอยู่ นั่นล่ะ 
ที่สำคัญ
 เพราะตอนนี้ ฉันได้เพียงคิดถึง และทำบางอย่างส่งไปให้เขารับรู้
ไม่อยากให้มากกว่านี้ เพราะที่ทำอยู่ ก็ดูเหมือนจะมากเกินไป จนอาจทำให้เขารำคาญ 
(คิดไปเองอีกแล้ว พอดีกว่า)
ก็ไม่เห็นติดต่อกลับมาเลยนี่นา
มันน่าเศร้าเนอะ
 
แต่ไม่เป็นไร ...ไม่เป็นไร
ฉันยังคงเป็นฉัน ยังคงให้ความสำคัญกับคนที่ให้ความสำคัญกับฉันเสมอ
และเอาใจใส่มากขึ้นเรื่อยๆ
รู้ว่าหลายๆครั้งก็ ไม่ได้เรื่อง
แต่ก็ ยังคง ไม่หมดความพยายาม
สักวัน... สักวัน มันจะดีเอง หวังไว้สักวันหนึ่ง
 
เพราะเห็นอะไรซ่อนอยู่รอบตัวมากมาย
ถ้าเพียงเราจะมองให้ลึกซึ้งมากขึ้น...
เปิดใจให้กว้างมากขึ้น...
ปล่อยวางความยึดติดที่มีอยู่มากขึ้น...
เอาใจเขามาใส่ใจเราให้มากขึ้น...
 
นั่นก็ช่วยให้เรา เข้าใจ อะไรๆ ได้มากขึ้นนะ ว่ามั๊ยคะ???
^______^
 
 

Comment

Comment:

Tweet