~  อ้วนจ๋า... วันนี้หนูคิดถึงอ้วนมากๆ (ทุกวันก็คิดถึงมากๆ อิอิ) ยิ่งอยู่คนเดียว คิดทบทวนอะไรหลายๆอย่าง นึกถึงเรื่องราวที่เพิ่งผ่านมาเมื่อวาน... ขอบคุณนะคะ สำหรับคำแนะนำ ความช่วยเหลือ และกำลังใจที่สำคัญที่สุด (ขอบคุณด้วยที่ชมหนู ^^''') หนูดีใจมากที่ได้รู้จัก+ได้รักอ้วน อ้วนเป็นอะไรที่หนูอยากจะเรียกว่า "มหัศจรรย์" !! มันอธิบายยากนะ แต่สำหรับหนู อ้วนเป็นอย่างนั้นจริงๆค่ะ ^^

~  หนูไม่รู้ว่า สิ่งที่เราตั้งใจไว้มันจะเป็นจริงได้รึเปล่า แต่ก็ยังดำเนินชีวิตตามแผนที่ได้วางไว้ในบางเรื่อง ไม่ได้จะมองในแง่ร้ายนะ แต่จะบอกว่าไม่อยากคาดหวังมากกว่า... มันก็ต้องมีกันมั่งล่ะ แต่หนูก็เชื่อมั่นในเราสองคน มั่นใจในความรักของอ้วน รู้...ว่าอะไร คือข้อเสียของเราแต่ละคน รู้... ความจำกัดของอะไรหลายๆอย่าง แต่ก็ยังมั่นใจอยู่นะ มั่นใจมากๆ  ...พร้อมที่จะปรับหลายๆอย่างให้เข้าหากันได้ให้มากที่สุดและยังคงความเป็นตัวของตัวเอง ซึ่งจะต้องใช้เวลา... เพราะว่าหนูรักอ้วน ที่อ้วนเป็นอ้วน (เหตุผลจริงๆ มันบอกยากนะ แต่...มันเต็มเปี่ยมด้วยความสุข ทุกครั้งที่นึกถึงสิ่งดีๆที่อ้วนทำให้หนู) อ้วนจ๋า... หากอะไรในโลกมันจะไม่ยั่งยืน ทั้งเรื่องราว สิ่งของ หรือแม้แต่ชีวิตคนเรา รวมทั้งความรู้สึกที่มองไม่เห็นด้วยตา แต่... อย่างหนึ่งที่หนูมั่นใจว่า ตราบใดที่หนูยังเป็นหนู (ถึงจะขี้หลงขี้ลืม ตั้งแต่อายุเท่านี้ก็เถอะนะ) ความรู้สึกที่บอกว่า "รักอ้วน" มันจะมั่นคงตลอดไปตราบเท่าลมหายใจของหนู ถึงหนูจะเป็นคนที่จำเรื่องราวต่างๆ ได้ไม่ดี แต่มั่นใจว่าความรู้สึกที่หนูได้รับในทุกๆครั้ง มันจะยังคงอยู่จนถึงวันนั้น
 
~  ตอนนี้ หนูไม่รู้ว่าอ้วนเป็นอย่างไรบ้าง? ทานอะไรรึยัง? ปวดหัวรึเปล่า? ฯลฯ (แต่อ้วนจะบอกเสมอว่า ตอนเช้าดื่มแต่กาแฟ แทบทุกครั้งที่อ้วนเข้าออฟฟิศ มีงานต้องเคลียร์มากมาย ทำให้ไม่มีเวลาทานอาหารให้ตรงกับมื้อเวลา หนูก็เข้าใจนะคะ แต่ก็อดเป็นห่วงและอยากให้ทานให้ตรงเวลาไม่ได้นิ)  อ้วนจ๋า... อย่างที่เคยบอกว่า หนูไม่อยากให้อ้วนกังวลเกี่ยวกับหนู ถึงแม้ว่าหนูเข้ามาเพิ่มในชีวิตอ้วน แต่หนูอยากคอยดูแล ห่วงใย เป็นแค่คนๆนึงที่รักอ้วน ไม่ใช่เข้ามาเพื่อเพิ่มภาระให้อ้วน และไม่อยากให้อ้วนรู้สึกว่ามันเป็นหน้าที่ แต่อยากให้หนูเป็นอะไรที่อ้วนคิดถึงมากกว่า ถ้าไม่มีเวลา ใช่ว่าอ้วนจะต้องกังวล และขอโทษขอโพยที่ไม่ได้เอาใจใส่หรือคุยกับหนู หนูรออ้วนได้เสมอ ไม่ว่านานแค่ไหน หนูมั่นใจว่าการที่เราใจเย็นๆ ไม่ดื้อดึงขวนขวายอย่างไม่รู้เวล่ำเวลา หรือจะบอกง่ายๆว่า... ต้อง อดทน มันจะทำให้เราได้รับสิ่งที่ดีกว่า

~  จากเรื่องเมื่อวานที่เกิดขึ้น อย่างหนึ่งที่หนูกลัวมากๆ คือเวลาที่อ้วนโมโห หรือที่อ้วนเรียกว่า ของขึ้น บอกตรงๆว่า หนูไม่กล้าพูดอะไรต่อ อ้วนเป็นคนเดียวที่หนูเงียบแบบนี้ เพราะหนูจะเป็นคนที่หัวรั้น ยอมรับว่าดื้อ แต่ไม่แสดงออก แต่กับอ้วน เหตุผลหลายๆเหตุผล สามารถทำให้หนูยอมรับ และปฏิเสธไม่ได้เลย ค้านไม่ได้เลยว่า สิ่งที่อ้วนพูดมันจริงกว่าที่หนูคิด ...เราสองคนอาจจะเจอกันช้าไป รึยังไงก็แล้วแต่ หนูไม่อยากเอามาเป็นข้ออ้าง เพราะรู้สึกว่ามันโอเคที่สุดแล้ว ที่เป็นอย่างนี้ ขอบคุณนะคะคนดี ที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงอะไรร้ายๆในชีวิตหนูให้ดีขึ้นกว่าเดิม ขอบคุณที่ทุกๆวัน ที่เรามีกันและกัน ขอบคุณที่ให้หนูได้รักอ้วน ขอบคุณจริงๆ สุดที่รัก ^^

Comment

Comment:

Tweet